آيات 23 و 24 سورهء غافر : وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ * إِلى فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ . . . . علاوه بر رموز و علائم سجاوندى ، متأخرين نيز علائمى وضع كرده‌اند كه عبارت‌اند از : صلى ، قلى ، قف ، ق ، صل ، صق ، صب ، ك ، قلا ، جه ، س ، معانقه كه شرح آنها چنين است : صلى - يعنى الوصل اولى من الوقف ( وصل از وقف بهتر است ) . قلى - يعنى الوقف اولى من الوصل ( وقف از وصل اولىتر است ) . قف - يعنى وقف كن ( مانند ط است ) . ق - وقف است بنابر قول ضعيف ، كه وصل سزاوارتر است . صل - وصل است ، يعنى وصل بهتر از وقف است . صق - يعنى وصل شود به ماقبل . صب - به معناى وصل به ماقبل . ك - علامت « كذلك » ، يعنى تساوى با حكم ماقبل آن . قلا - يعنى بنابر قولى وقف صحيح است ، امّا وقف نكردن بهتر است . جه - وقف در آن موجه است ، مثل وقف مرخص . س ( سكته ) - علامت سكته است به معناى قطع صوت بدون نفس . وقفه ، قفه - علامت سكته طولانى و دو برابر سكته معمولى است . از اين جهت به وقف نزديك‌تر است . ( ؟ ؟ ) - سه نقطه علامت وقف معانقه يا مراقبه است و آن در جايى است كه به فاصله كمى دو جاى وقف باشد - به صورت دو مجموعه سه نقطه‌اى - كه اگر در اولى وقف شود در دومى وقف روا نباشد و بالعكس .